Hoi hoiwat ben ik blij dat er weer eentje geschrapt kan worden pffff, nog 5 te gaan...
het meest hatelijke zijn de uren vlak voor een examen. Dan weet ik echt met mijn eigen geen blijf van de adrenaline. Dan ist aftellen tegen wanneer ge eindelijk da examenlokaal kunt binnengaan om er toch maar eindelijk da blad voor u neus te krijgen met de vragen: den twijfel is dan eindelijk weg en ge kunt dan al sebiet beetje zeggen van aja da ga ier redelijk gaan of van aja,de vragen sucken,kben goe gebuisd. Ja mensen, de confrontatie met dat wit onbeschreven blad met de ozo begeerde vragen daarop dat zorgt toch voor enige hartkloppingskes bij lafille. Dus het meest ergerlijke zijn de uren en minuten vlak voor een examen voor mij, een hel. De rest is allemaal niks hiertegen. Of wacht ja: de resultaten gaan afhalen, jup ook zo'n horror.
Maar kom, ik doorspartel nu al 5 jaar examenperiodes en overleef ze ook min of meer telkens (de dagen erna zie ik er wel uit als een vogelverschrikker met het brein van een leeggezogen erwt, voor zover een erwt een brein kan hebben maar allez, you get the picture. Ge wil mij dan niet tegenkomen maar ik u ook niet, altijd een paar dagen mensenschuw) En gaandeweg heb ik een paar kneepkes ontwikkeld om het voor mijzelf leefbaarder te maken. En als ikzelf leefbaarder ben, dan zijn mijn huisgenoten (want die lijden ook mee) ook veel gelukkiger, dus allemaal positief! Hier een paar dingskes en tips die ik zelf hanteer of dat tracht te doen:
The key to success , DEN allergrootsten TIP, den cruciaalsten factor ooit is: SLAAP, slaap en nog eens slaap. Neen, niet midden in de dag aan u bureau in slaap vallen maar voldoende nachtrust! Zoveel studenten die aan nachtblokken doen, ik heb dat nooit verstaan! Ik zou dat niet eens kunnen. Onmogelijk. Sorry dat ik dit zeg (ik weet dat velen snachts doorblokken): maar kvind dat echte zotten! Zo verbruikt ge al u reserves in 1 keer . Hoe kunt ge dat langer dan een maand volhouden? Ik maak altijd dat ik wat reserve heb: ik begin bv om 9 u (vroeger bij lasterige cursussen) en stop om 10 u savonds. Nog ruim tijd om te ontspannen en genoeg slaap. Als ik zie dat ik met mijn cursus in de problemen kom, kan ik die grenzen nog altijd verbreden zeg maar, en dat geeft een enorm safe gevoel. Trouwens, alles wat ge die dag geblokt hebt sla je op in je geheugen tijdens je slaap. Dus hoe minder slaap, hoe minder dat ge u cursus gaat kennen. Doe zelf maar eens de test. En als ge niet kunt slapen of je ogen gaan niet dicht (frequent voorkomend bij mezelf wegens te veel adrenaline): neem dan een slaap of kalmeerpil. Problem solved. Want een slapeloze nacht...das ne killer!
Deel elke dag in volgens éénzelfde patroon. Ge moet in een stramien zitten en op automatische piloot voortdoen. Voorbeeld van hoe elke blokdag er voor mij uitziet: Opstaan, een halfuur voor eten en wassen, beesten eten geven 5 min, negen uur tenlaatste aan mijn bureau, 11 uur een artikeltje lezen of eens op internet max 10 min, half 1 eten, half 2 terug aan bureau, 5 uur wandeling hond, 7 uur eten, leren tot max. 10 u, tvkijken tot 11u-half 12, bed. Dit schema strakjes houden en zorgen voor niet te veel belet.
Als je ontspant, zorgen DAT ge ook ontspant: niet als een opgekropte stijve hark voor tv zitten staren bv. fysieke uitputting doet veel!
Vereenzaam niet en zoek in de pauzes zoveel mogelijk contact met mensen: laat ze verhaaltjes/roddels/weetjes vertellen en voila ge kunt er weer ff tegenaan. Toch leuk om te weten wat er nog zoal in de wereld gebeurt.
Geen cursussen meenemen naar het toilet. Een plaspauze moet ook effectief een plaspauze zijn. (want met die boeken op toilet zit ge u maar op te jagen en dan plast ge toch slechter omdat ge alles opspant en slecht plassen heeft ook gevolgen)
Studeertips: ik geloof dat ze dat tegenwoordig 'mind mapping' noemen maare héél belangrijk zijn de titels!!! TITELS zeker niet vergeten leren. Hoofdingskes zijn nog belangrijker soms dan u tekst zelf. Ge moet u cursus zien 'als een kast waarvan ge de lades kunt opentrekken en er één voor één de zaken die je nodig hebt kan uithalen' (quote van mijn prof farmaco). En hoe begin ik altijd aan een cursus: eerst alles éénmaal oppervlakkig, bij meer tijd alles ietsje dieper bestuderen, bij nog meer tijd alles nog dieper. Maar het 'alles gezien hebben' is voor mij belangrijk. Ik hoor soms dat mensen hele stukken skippen, da kan ik dus niet! Liever over elke vraag iets weten te vertellen dan over 1 vraag alle details kennen om dan een andere vraag compleet blanco te laten. Geeft niet zo een goede indruk bij de prof denk ik zo.
Dingetjes die je constant vergeet (namen, termen, detailkes) op kleine papiertjes schrijven. Dingen die je er echt totaal niet inkrijgt op je hand schrijven en elke dag voor het slapengaan of voor het wassen nog eens op je hand kijken. Op de duur zit het er wel in.
Maken dat je in het jaar toch al eens je cursus opengedaan hebt, of toch weet waarover het gaat. (geen paniek als je nog steeds niet weet wat de naam van het vak betekent (zie propedeutica) :p, dat vragen ze toch nooit op het examen)
De uren voor het examen niet meer proberen de hele cursus te herhalen op korte tijd. Zo maakt ge veel kans dat ge dingen door elkaar haalt op het examen! Liever 1 stukje dat je minder kent nog eens grondig bekijken.
Ik ben iemand die leert 'tot de laatste knip'. Bij het binnengaan, moeten ze mijn bladeren haast afpakken haha! Zeggen dat dit 'toch geen zin meer heeft', is onzin! Hoeveel keren dat ik al gered ben geweest doordat ik nog vlug vlug vóór het binnengaan iets herhaald had, niet te tellen!
Als je met de auto naar examen gaat, zorg dat je auto in orde staat en dat je genoeg nafte hebt om paniektoestanden te vermijden
Vertrek extreem vroeg, dan heb je nog tijd over om te herhalen in je auto op de parking (ze kennen mij daar al: het stresskonijn in de rode audi bedolven onder de papieren :p), ben je altijd op tijd én als je als eens de pech hebt om achter een tractor terecht te komen of in een ongeval te geraken, dan kunt ge er nog steeds op tijd geraken (wel minder herhaalingstijd)
Blijf in een happy mood gedurende de hele examenperiode (ook al heb je een paar mislukte examens) kijk niet achteruit maar vooruit. Bad moods en tijdelijke depressies zijn de killer!
Zorg goed voor u lichaam en gezondheid, neem gerust een vitaminensupplementje, doe een sjaalke aan als er veel wind opstaat,... Ziek worden is nog de grootste killer! Dan ist heel om zeep.
Voila :p da waren mijn dagelijkse ritueeltjes (wow wat een lijst).
Laat mij gerust eens jouw tips weten of hoe jij je gedroeg in je studententijd! DADAaa
edit: ik was nog vergeten te vertellen dat wij in de diergeneeskunde in het 2de semester nooit een echte blok krijgen. Dus dat is van: einde lessen allezhop examens (te zien aan de vroege startdatum waar velen van schrokken) In het eerste semester hebben we dat wel namelijk de kerstvakantie. Mijn resultaten zijn dan ook gemiddeld beter in het eerste semester :s
Al een geluk dat ene andere blogger met goeie smaak mij erop attent maakte dat deze film op Canvas gedraaid ging worden, anders had ik hem waarschijnlijk nooit (of niet direct) gezien. En dat zou zonde geweest zijn! Want ondanks ik het eerste deel gemist heb (cursussen gaan nog steeds voor..), heb ik er zooooo van genoten. Allez ja..genoten :s. Met tranen enal!! Twas wel komisch: mijn mama was boven naar dezelfde film aan het kijken en ik beneden en mijn papa moest constant den trap op en af om zakdoekskes aan te geven en te troosten :p. Niet dat het zo'n typische Hollywoodachtige bleitfilm was met de nodige dramatische muziek op de achtergrond hé! Bijlange niet. Alles was uiterst ingetogen en subtiel gebracht, en dan spreek ik vooral over de acteerprestaties: subliem! Zowel de papa, de mama als de zus kunnen een staaltje acteren zeg. Ik dacht eerst dat de vader 'Nicola' van La meglio gioventu was maar kwas verkeerd, echter na een tijdje herkende ik dan weer 'Georgia' uit La meglio gioventu die in deze film de zus speelt. Eigenlijk een eenvoudige film die altijd de juiste snaar weet te raken en daardoor ook zo ongelooflijk ECHT is. Ik weet precies hoe het er zou aan toe gaan in ons gezin mocht mijn zus plots doodgaan bijvoorbeeld. Precies zoals in de film, zo zou het gaan. Toevallig waren ze daar ook met 4. Met drie is zo pijnlijk on-even. Dat gevoel krijg ik nu zelfs soms zo'n beetje nu mijn zus op kot zit. Ook mooi vond ik de rol van het 'liefje' in de film...eigenlijk had zij maar weinig met hun zoon te maken gehad, maar hoe die mensen zich op haar fixeren. Zij was hun houvast, hun grassprietje waar ze zich krampachtig en angstvallig aan vasthielden om toch maar meer over hun zoon te weten te komen, over zijn laatste momenten. Om voor eeuwig op te slaan in hun herinnering. De laatste link met hun zoon. En dan het eindbeeld! Schitterend en tegelijk oneindig triest. U moet dringend zelf maar een keertje kijken naar dit Italiaans pareltje. 
@sg: jij hebt de eerste helft gezien en ik de 2de, dus ik kan me niet uitspreken over het eerste deel, misschien was het inderdaad saai maar dat kan ik me moeilijk voorstellen
